Yerdeniz Büyücüsü

Yine bir “Arca büyüse de okusa hatta beraber bir daha okusak” heyecanında bir kitap!

Hem çok büyümesine de gerek yok bence. Bazı kitapların yaş aralığı yoktur. Arca'nın birçok kitabı nasıl yetişkinler için ciddi mesajlar taşıyorsa bu kitap da pek ala bir on beş yaş için uygun olabilir. 

Aslında benim gibi fantastik kurguyu pek tercih etmediğini söyleyen bir insan için kabarık bir fantastik kurgu listem var. Geçen yıl Taht oyunlarının dört kitabını bir çırpıda bitirmişim, bundan ala fantastik kurgu mu olur?  Bahar’dan aldığım "Avalon’un sisleri"ne bayılmıştım. Demek ki seviyorum? 

Ya da sevmeye başladım ya da ben seçici bir okur değilim? Bilmiyorum, bildiğim tek şey Elvan Harry Potter’ları yalayıp yuttuğunda garipsediğim, hemen tüm kitaplarına musallat olmama rağmen yanaşmadığım. "Çocuk kitabı yav" deyivermiştim. Şimdi Arca ile birlikte okuyacağım günlere saklıyorum Harry Potter’ları.

Büyük konuşmayacaksın işte. Bak mesela ben bilimkurgu da sevmem deyip dururum. Ama pekala seviyorum yav! Bilimkurguyu da sevdiren Ursula’dır. Hay Ursula sen çok yaşa, e mi? Sayende bilmediğim denizlere güvenle açılıyorum.

Yerdeniz büyücüsü aslında üçleme olarak yazılmış öykünün (sonradan iki kitap daha eklenmiş- bitmemiş kadının düşleri bitmemiş!) başlangıç noktası. Bir büyümenin öyküsü. Kitabı okurken sık sık “yav bu kadın bunları nasıl düşünmüş, nasıl bir hayal gücü ile kurgulamış ve yazıya dökebilmiş” demekten kendimi alamadım. Yazara duyulan derin bir hayranlıkla kitap nihayete erdi. Derhal ikincisini okumak istiyorum desem, ne kadar sevdiğimi anlatabilmiş olurum sanırım:)

Türkiye’de bile defalarca basılmış, yani okumayan kalmamıştır ama ben yine de okumadıysanız, okuyun diyeyim… Fantastik kurgu sevmiyorsanız da okuyun, belki seversiniz, kim bilir?